And the battle continues!! Girlpowerrrrr..
Dat was weer een “pittig” weekje trainen, je merkt dat de trainingen ook langzaam wat zwaarder worden. Stiekem zet ik aan het begin van elke training nog wel eens een oefening uit, lees footfires, op 1 of andere manier kan ik daar niet aan wennen en alsof mijn trainster dit weet krijg ik ze elke training weer net zo hard terug in mijn schema.
Gisteren was het dan zover, nadat ik mijn training netjes had afgerond mocht ik er nog een oefening achteraan doen, dit om te kijken hoelang mijn hart erover doet zich te herstellen na inspanning (voor de nieuwsgierigen na 2 min. was die weer ok!) en jawel, ruim een minuut footfires waren daarvoor nodig.. Challenge!! Na 1 minuut en 18 sec. stond ik te hijgen als een kudde paarden in galop, kon ik geen stap meer verzetten en was mijn hart op hol geslagen (186 slagen per minuut) maar na de nodige kick ups was ik binnen 2 minuten terug op de 125 slagen per minuut en kreeg ik een dikke OK stempel.. Pff niet voor niets.. en die Footfires, eigenlijk vielen die best mee!!
+2
Voor mij uiteraard, Nick die deze uitdaging bedacht, mij er in praatte en nu, nu sta ik elke week een training voor, doel 1 wordt een makkie zo! Doel 2 is mijn conditie maar in dit tempo (4 trainingen in de week) durf ik wel te zeggen dat daar hard aan wordt gewerkt.
Groetjes Marije